De Bubbel

Moe maar voldaan na een ruime week op De Schatberg zakte ik gisteravond onderuit op de bank voor de tv. Met een frietje, viandel en een beetje satésaus aangezien er na een weekje weg meestal niks fatsoenlijks te eten meer in mijn keukenkastje te vinden is. En op tv keek ik naar De Bubbel. Drie Nederlanders (dat het bekende Nederlanders zijn is totaal niet van belang) waren een week opgesloten in een villa zonder welke vorm van media dan ook en moesten raden welke nieuwsberichten waar en welke verzonnen waren. Al meespelend ontdekte ik, dat de camping ook zo'n bubbel is...

Natuurlijk hadden we iets meegekregen over de vliegramp in Tripoli, waarbij maar één Nederlands jongetje overleefde. Maar verder kon ook ik alleen maar gokken. Geen idee van de vuilnishopen in Amsterdam en Rotterdam, niks gehoord van de perikelen bij de PVV, verrast door de affaire van Jack de Vries. Alles is gewoon aan me voorbij gegaan. Ontwikkelingen in de Klippertourneeorganisatie. Berichten van de vakgroep. Ik weet niet of we weer een werkende wasmachine hebben. Leuke activiteiten. Geen seconde gedacht aan mijn afstudeerpresentatie.

Dát is een weekje recreatiewerk. Gewoon een soort ander leven. Weg van je normale zaken, weg van de normale wereld. Soms komt er een vlaagje voorbij, maar als je thuiskomt knapt de bubbel. En ben je binnen een avond weer helemaal bij. En begin je weer te beseffen dat je over vijf dagen een presentatie moet houden.

Waarom het tijd wordt om af te studeren...

Omdat de zomer begint.

Omdat m'n kamer een hele grote schoonmaak nodig heeft.

Omdat ik al lang genoeg bezig ben.

Omdat mijn fiets uit elkaar begint te vallen.

Omdat ik de woorden 'oppositely signed vorticity' niet meer kan horen, zien of schrijven.

Omdat de IB-groep anders moeilijk gaat doen.

Omdat ik al een jaar aan het zeggen ben dat ik bijna klaar ben.

Omdat er al recreatiewerkperiodes aan zitten te komen.

Omdat ik aan vakantie toe ben.

Omdat niemand meer gelooft dat ik nog studeer.

Omdat er sponsors gevonden moeten worden voor de Klippertournee.

Omdat er op 9 juni een diploma-uitreiking in mijn agenda staat.

Omdat Nederland zit te springen om nieuwe docenten.

Omdat ik wel eventjes wil gaan relaxen.

Maar het goede nieuws is: het verslag ligt bij m'n begeleiders. Voelt vreemd, wat moet ik nu doen naast afwachten wat ze ervan vinden? Zal ik dan maar vast met de voorjaarsschoonmaak van m'n kamer beginnen?

Het aftellen is begonnen...

Allereerst wil ik opmerken dat verder lezen volledig op eigen risico is. Want misschien kiep je wel met stoel en al achterover van verbazing. Of spring je een gat in je plafond van geluk. Of slaat je hart een keer over van schrik. Je bent gewaarschuwd.

Geloof het of niet, maar uiteindelijk gaat het toch zover komen... Over een maand is ook Ron dan toch eindelijk afgestudeerd! Met de nodige vertragingen en extra vertragingen ziet het er nu dan toch naar uit dat ik binnenkort student af zal zijn. Het aftellen is begonnen, de voltooi-het-verslag-stress is flink aanwezig en het wordt nog even hard bikkelen. Maar er is iets moois in zicht. Een afstudeerpresentatie, een diploma-uitreiking en natuurlijk een feestje. En dan? Tja, dat zien we dan wel. Ik houd jullie op de hoogte!

X-Factor

Verwacht je een stukje over zingende gozers en gillende meiden? Over tv-studio's en afvallers? Over lachwekkende audities en ellenlange krukken-seremonies? Helaas, zoek dan nog even verder. Dit stukje gaat namelijk over boeiend hoogstaand wetenschappelijk onderzoek.

Als onderzoeksproject voor de lerarenopleiding heb ik, met behulp van kwantitatieve methodes, de houding van 3VWO-leerlingen ten opzichte van natuurkunde en de invloed van het interpersoonlijk docentgedrag daarop onderzocht. Zoow... die zin is er uit. Ik ga jullie natuurlijk niet lastigvallen met allerlei formeel geneuzel en statistische interpretaties van de resultaten, maar 't is wel leuk om er iets over te vertellen. Het onderzoek vond plaats met behulp van ongeveer 300 leerlingen van 13 verschillende klassen van 7 verschillende docenten. Ik heb, op basis van een bestaande buitenlandse test voor 'science', een test ontwikkeld om de houding van leerlingen ten opzichte van natuurkunde (en daar bedoel ik het vakgebied mee, niet het schoolvak) te meten. Een test om te bekijken hoe de leerlingen het gedrag van hun docent zien was er al. Eerdere onderzoeken hebben laten zien wat, zowel volgens leerlingen als volgens docenten, de ideale docent is. Door wat gegoochel met assen in grafieken heb ik de X-factor kunnen lanceren. Dit is een maat voor de ideaalheid van de docent, dus de mate waarin de docent leidend, behulpzaam en vriendelijk gedrag vertoont. Er kwam uit wat iedereen eigenlijk gewoon verwachtte: leerlingen die hun docent met een hoge X-waarde beoordelen hebben een betere houding ten opzichte van natuurkunde. Verrassend? Nee, maar nu wel in een onderzoek aangetoond. Verrassend is wél dat de interesse in een carrière in de natuurkunde vrijwel niet van het gedrag van de docent afhangt! Tja... En ook leuk: de gevonden relaties verschillen voor jongens en meisjes. De belangrijkste les uit het onderzoek: docenten kunnen de houding van leerlingen ten opzichte van natuurkunde verbeteren door hun eigen interpersoonlijk gedrag aan te passen.

Het begrip X-factor ontstond onbewust, maar is wel heel toepasselijk. Ik denk namelijk dat een hoge X-factor de allerbelangrijkste eigenschap van een docent is. En of ik die X-factor heb? We zullen zien... als ik volgend schooljaar als natuurkundeleraar aan de slag ga alwaar meerdere keiharde 30-koppige jury's mijn talent zullen beoordelen.

Nooit meer treinkaartjes

Als je, zoals ik, vaak met de trein reist wordt het wel eens vervelend. Steeds maar naar die kaartautomaat. De enkele reis Eindhoven - Roermond kan ik inmiddels blind kopen. Maar met al je tassen in de rij voor de automaat, pinpas uit je portemonnee, kaartje erin... dat moet makkelijker kunnen. En dat kan nu! Normaal ben ik niet zo haantje-de-voorste met de nieuwste technieken, maar treinen doe ik voortaan met de OV-chipkaart. Portemonnee langs de paal, reizen, portemonnee langs de paal. Niks makkelijker dan dat. Nooit meer langs de automaat, geen voorraad kaartjes meer in m'n beurs. En nu ik in Eindhoven ook met de chipkaart kan bussen, hoef ik ook niet zo vaak meer langs de Kiosk voor een strippenkaart. En last but not least: een enkeltje Roermond - Eindhoven blijkt met de chipkaart ook nog eens 30 cent goedkoper.

Natuurlijk werkt het nog niet allemaal ideaal. Als je met een Veoliatreintje verder zou willen, moet je eerst uitchecken. En station Eindhoven heeft maar drie in-/uitcheckpunten (vergelijk: één stadsbus in Eindhoven heeft er vijf...), stel je voor wat er gebeurt als de intercities uit Den Haag en Amsterdam tegelijk aankomen tijdens de spits en iedereen zou naar dat ene paaltje moeten... Maar dat wordt heus wel opgelost. Ik ben al overtuigd. Iedereen mag van de OV-chipkaart vinden wat 'ie wil, maar ik chip.