21 oktober 2007: Met kippevel voor de TV...

Al enkele weken geniet ik ervan. Op zondagavond. Regelmatig het volume op 30. En alsmaar kippevel (of is het kippenvel?). M'n broer snapt er helemaal niks van... Dat ik er naar kan kijken! Maar ik vind het schitterend. Vanavond heb ik er zelfs de laatste loodjes van het schrijven van een verslag voor uitgesteld: de finale van de zoektocht naar Evita. Nooit geweten dat een TV-programma me zo zou kunnen ontroeren. Met open mond verbaasde ik me over wat die meiden allemaal lieten zien en horen. Mijn hart ging er gewoon sneller van kloppen. Maar nu is het voorbij. Evita is bekend, helaas hebben ze de verkeerde gekozen maar dat doet er niet toe. Het zal lang duren voor er weer zo'n mooi programma op TV is. Maar het goede nieuws is: ik ben komende zondagavond weer normaal aanspreekbaar...